

خوشحال شدم که فیلم رو تونستم بعد از مدتها پیگیری ببینم . فیلمهای بیشتری از هادی آفریده بزارید
با دیدن صحنه های جلو و عقب کشیدن مقنعه ها اون سوزش و درد عجیب دوباره پیچید توی ریشه ی موهام ...
فیلم خیلی خوبی بود. بیشتر فیلم بزارید .
مرا برد به سالهای دبستانام. به آن همه کجسلیقگیهای آموزشی و تربیتی. عاشق صحنهی موزخوردنِ آن دو دختر هستم:) فیلم خوبی بود، ممنون از شما آقای آفریده و ممنون از موویکس بابت اکران اینترنتی:)
چند سالی بود که هیشکی نتونسته بود اینجوری دست بکشه رو تل ِ خاکستر دلم ... این همه سال تو کاره موزیک زیر زمینی بودم ... شاید دلیلش این بود که می خواستم کودکی گم شده ام رو یه جوری فریاد بزنم .. این فیلم فریاد منه ... فریاد من و همه ی هم دوره هام ... همه ی هم نسلام .. نسلی که داره آروم آروم ... مثه یه نخ بهمن کوچیک می سوزه و دود میشه می ره , می شه خاکستر و باز آروم میگیره میونه بوی تلخ سوختنش ... هه... هیچ کس دیگه ای نمی تونه درک کنه این حسی رو که الان دارم ... غیر از اونایی که تجربه ی این شیوه ی پوچ آموزش ـ ... آموزش به شرط تخریب هویت و قبض اون ـ رو داشته باشن ... ... واقعاًً مرسی از حضورتون
خیلی خوب !
سینمایی . جذاب و تاثیر گذار . تبریک میگم و حتما مایلم تا کارهای بعدی شما رو ببینم . موفق باشین .
عالی بود. ای کاش فیلم ها رو با کیفیت بالاتر آپلود کنید.